Paweł Domański

Zdjęcia grobu profesora Pawła Domańskiego

(5 VI 1959 Poznań – 4 VIII 2016 Poznań)

Uczęszczał do VIII Liceum Ogólnokształcącego w Poznaniu, gdzie w roku 1978 uzyskał świadectwo dojrzałości. W latach 1978–1983 studiował matematykę na UAM. Doktorat uzyskał w roku 1987 pod kierunkiem Lecha Drewnowskiego. Habilitował się na UAM w roku 1991, a w roku 1999 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk matematycznych. Na UAM pracował w latach 1983–2016, a od roku 1993 także w Instytucie Matematycznym PAN. Był prodziekanem ds. naukowych (2012–2014), kierownikiem Studium Doktoranckiego, koordynatorem wydziałowym ds. programu Sokrates oraz przez kilka lat kierownikiem Zakładu Analizy Funkcjonalnej. Aktywnie działał także poza UA – latach 1999–2013 pełnił funkcję kierownika Instytutu Matematycznego PAN (Oddział Poznański). Był stypendystą Fundacji im. Aleksandra Humboldta (Alexander von Humboldt-Stiftung). Prowadził badania w Bergische Universität w Wuppertalu (Niemcy) i w Universidad Politecnica de València (Hiszpania). Jego zainteresowania naukowe dotyczyły analizy funkcjonalnej, zastosowania metod tej analizy w analizie rzeczywistej i zespolonej oraz w równaniach różniczkowych. Opublikował 90 prac badawczych, wypromował 7 doktorów. Zdobył brązowy medal na XX Międzynarodowej Olimpiadzie Matematycznej w Bukareszcie (1978), złoty medal w I Konkursie Prac Uczniowskich z Matematyki (1978; od 2017 konkurs ten nosi nazwę Konkursu Prac Uczniowskich z Matematyki im. Pawła Domańskiego). Otrzymał I nagrodę w Konkursie PTM im. Józefa Marcinkiewicza (1983), Nagrodę Sekretarza Naukowego PAN (1986), Nagrodę PTM im. Stefana Banacha (1991), Nagrodę Wydziału III PAN (1993), Nagrodę Ministra Edukacji Narodowej (2001). W latach 2007–2015 był członkiem Komitetu Matematyki PAN. W roku 2009 został członkiem korespondentem Hiszpańskiej Królewskiej Akademii Nauk.

Opracował Roman Murawski